دام های تصمیم گیری

   

 "دام لنگر انداختن باعث می شود به اطلاعات دریافتی وزن بیشتری بدهیم.

 

دام وضعیت موجود ما را به سوی حفظ وضع موجود هدایت می کند(حتی زمانی که گزینه های بهتری است).

 

دام هزینه ما را به تکرار اشتباهات گذشته وا می دارد.

 

دام شاهد ما را جذب اطلاعات هدایت کننده به سوی تمایلات قبلی کرده و از توجه به اطلاعات ناقض آن باز

 می دارد.

دام قالب بندی زمانی بروز می کند که مساله به روشی غلط مطرح می شود و فرایند تصمیم گیری ناچیز شمرده می شود.

 

دام اعتماد افراطی موجب می شود دقت برآورد خود را بیش از حد قلمداد کنیم.

دام احتیاط افراطی نیز هنگامی بروز می کند که درباره وقایع، نامطمئن تصمیم بگیریم. این دام ما را به سوی محافظه کاری هدایت می کند.

دام یادآوری موجب می شود توجه زیادی به وقایع اخیر و مهیج معطوف شود"

 

بهترین راه برای دوری گزیدن از همه این دام ها، آگاهی است. 

 

یعنی قبل از هرکار ما باید با توجه به تصمیم ها و قضاوتهایمان در مورد آنچه تا به حال مارا دچار هر کدام از این دام ها کرده است آگاه شویم ...

حتی گاهی برای داشتن آگاهی بهتر است از محیط و آنچه ما را احاطه کرده است کاملا بیرون بیاییم و از منظری دیگر و از نگاهی بالاتر به آنچه در اطراف ما است نگاه کنیم ...این نگاه آگاهانه گاهی آموزه های بی نظیری برای ما خواهد داشت ..

 

اگر ماباور کنیم که حتی بزرگترین و زبده ترین مدیران جهان همیشه و همیشه در معرض این دام ها هستند .

اگر ما بدانیم کجا و چرا در تصمیم گیری و قضاوت اشتباه کردیم ...

برای تصمیم ها و قضاوت های بعدی در این دنیای پر از خبر و اطلاعات با اطمینان بیشتری تصمیم می گیریم و قضاوت می کنیم ...

 

 مدیران قرن 21 خواسته یا نخواسته در این هجوم خبرها و اطلاعات قرار دارند بنابر این به عنوان یک مهارت شخصی و حرفه ای باید خودشان را برای مواجهه درست و اصولی با آن آماده کنند ...

 

راستی شما تا به حال فکرکرده اید که هر کدام از ما چقدر برای برداشت درست از اخبار و اطلاعات که از منابع و رسانه های مختلف دریافت می کنیم مهارت کافی را در خودمان پرورش داده ایم ؟!؟

برای پرورش آن باید چه کرد ؟!

 

/ 0 نظر / 19 بازدید